18 april 2006
Durban en Drakensberg
het is weer tijd voor een nieuw verhaaltje denk ik...
afgelopen weekend was het paasweekend. Dit was een langer weekend dan normaal, dus een mooie gelegenheid op d'r weer is opuit te gaan. dus we waren het allemaal eens om naar Durban te gaan. Toen we wat backpackers gingen bellen bleek alles al vol te zitten en scheen het ook helemaal niet zo'n goed idee om rond de pasen naar Durban te gaan, omdat zo'n beetje alle afrikanen er dan ook heen gaan.
Maar ja, na even rondgebeld te hebben hadden we een backpackers gevonden 130 km ten noorden van Durban (dichter bij huis dus). De backpackers heet Nature's Way. na een lange rit van 620 km, daar aangekomen kwamen we er dus ook achter waarom het Nature's Way heet. het was midden in het zogehete Zululand, in Mtunzini. We werden hartelijk ontangen en kregen gelijk een hele rondleiding.
Daarna zijn we gauw naar het strand gegaan, omdat daar de andere groep al was, die iets eerder vertrokken was vanuit Pretoria. Eerst moesten we een stukje door het bos lopen, daarna de duinen, daarna wat waarschuwingen dat er geen haaiennetten hingen, en dan in een keer, heeee, het stand!! van een afstand kon je al zien dat de golven geen kattenpis waren. We hebben daar heerlijk een uurtje met de golven zitten stoeien en daarna zijn we terug gelopen naar de backpackers, omdat het alweer begon te schemeren.
De gasten van de backpackers gingen voor ons een heerlijke maaltijd van wildzwijn maken, die ze een paar dagen daarvoor hadden geschoten. Ondertussen konden we heerlijk in een Jacuzi zitten die door een houten vuurtje waar werd gehouden (uiteraard moesten we dat zelf doen) en het was heerlijk warm een normaal bad kon daar niet tegenop. Daar kwamen we gerimpeld uit. Gauw douchen en eten.
Het eten was goed heet! ze hadden er chillies in gedaan en dat is niet echt chill... Michel dacht dat hij het wel aan kon en deed 4 chillies van 1cm in zijn mond. Daar had hij grote spijt van achteraf en bleef maar een uur met zijn tong naar buiten rond lopen, zooo heet! wel lachu..
's Avonds bij het kampvuur hebben Hans en Ik ons gewaagd aan het Zulubier. dit is gemaakt van maismeel. een hele schaal voor 10 liter ongeveer koste dan ook maar R6. Dus dat kregen we op kosten van de Backpackers. Het leuke was ook nog is dat we bij het kampvuur zaten waar op 2 meter afstand een jonge zebra stond die was verstoten door de kudde en daarom de hele dag op de backpackers rondliep. dat was een heel mooi gezicht.
Volgende dag was het helaas slecht weer, regen, en hebben we dus eerst wat rustig aan gedaan. Daarna zijn we naar een Zulu-museum geweest daar hebben we een rondleiding gehad hoe het vroeger in de zulu gemeenschap ging en wat er allemaal in Zululand heeft afgespeeld. Dit was wel leuk, maar het weer was toch erg deprimerend voor iedereen. na het museum zijn we terug naar de backpackers gegaan en hadden we de Jacuzi maar met een flinke berg hout bestookt. Dit was natuurlijk weer heerlijk warm. Die middag hebben we gewoon lekker met z'n alle zitten relax'en.
Volgende morgen zijn we gaan surfen, altans dat probeerde we, wat is dat achterlijk moeilijk zeg. Dus toen hebben we maar lekker wat zitten prutsen met een bodyboard. Daar hadden natuurlijk superveel plezier mee! na van 9 tot 12 in de golven gestoeid te hebben zijn we naar de drakensberg gereden. we gingen naar Kestell.
Aangekomen in de backpackers van Kestell viel me mond open. Wat een saaie backpackers was dat. er was geen muziek, geen bar, helemaal niets. Alleen een paar backpackers die stil een boekje op de bank zaten te lezen. maar ja we kwamen d'r ook om te slapen!
's Ochtends gingen we op weg naar een mooie wandeling in het noorden van de dragensberg. de wandeling begond op 2540 meter en zou ons tot 3000 meter moeten brengen en zouden we daar de Tugela falls van boven kunnen zien. 850 meter watervall in 5 stappen, hoogste van Afrika. maar helaas zat het weer niet mee en zaten we op een gegeven moment in de mist, waardoor we genoodzaakt werden om terug te keren, naar de auto. Helemaal doorweekt terug naar Pretoria.
Omdat iedereen natuulijk terugkwam uit Durban stond de hele N3 vol en barste het van de file's. achter elkaar zag je sleepauto'tjes rijden met kapotte auto's gelukkig hebben we de onze helemaal heel gehouden. na een lange rit aangekomen had ik het helemaal gehad en ben ik snel in bed gedoken en was ik toe aan een heerlijke nachtrust. nu ben ik weer helemaal de oude en zit ik hier lekker mijn verhaaltje te tikken. Ik hou het hierbij en hoop jullie hiermee weer een beetje zoet te houden anders hoor ik het wel ;).. groetjes van uit het zuiden, Peter
afgelopen weekend was het paasweekend. Dit was een langer weekend dan normaal, dus een mooie gelegenheid op d'r weer is opuit te gaan. dus we waren het allemaal eens om naar Durban te gaan. Toen we wat backpackers gingen bellen bleek alles al vol te zitten en scheen het ook helemaal niet zo'n goed idee om rond de pasen naar Durban te gaan, omdat zo'n beetje alle afrikanen er dan ook heen gaan.
Maar ja, na even rondgebeld te hebben hadden we een backpackers gevonden 130 km ten noorden van Durban (dichter bij huis dus). De backpackers heet Nature's Way. na een lange rit van 620 km, daar aangekomen kwamen we er dus ook achter waarom het Nature's Way heet. het was midden in het zogehete Zululand, in Mtunzini. We werden hartelijk ontangen en kregen gelijk een hele rondleiding.
Daarna zijn we gauw naar het strand gegaan, omdat daar de andere groep al was, die iets eerder vertrokken was vanuit Pretoria. Eerst moesten we een stukje door het bos lopen, daarna de duinen, daarna wat waarschuwingen dat er geen haaiennetten hingen, en dan in een keer, heeee, het stand!! van een afstand kon je al zien dat de golven geen kattenpis waren. We hebben daar heerlijk een uurtje met de golven zitten stoeien en daarna zijn we terug gelopen naar de backpackers, omdat het alweer begon te schemeren.
De gasten van de backpackers gingen voor ons een heerlijke maaltijd van wildzwijn maken, die ze een paar dagen daarvoor hadden geschoten. Ondertussen konden we heerlijk in een Jacuzi zitten die door een houten vuurtje waar werd gehouden (uiteraard moesten we dat zelf doen) en het was heerlijk warm een normaal bad kon daar niet tegenop. Daar kwamen we gerimpeld uit. Gauw douchen en eten.
Het eten was goed heet! ze hadden er chillies in gedaan en dat is niet echt chill... Michel dacht dat hij het wel aan kon en deed 4 chillies van 1cm in zijn mond. Daar had hij grote spijt van achteraf en bleef maar een uur met zijn tong naar buiten rond lopen, zooo heet! wel lachu..
's Avonds bij het kampvuur hebben Hans en Ik ons gewaagd aan het Zulubier. dit is gemaakt van maismeel. een hele schaal voor 10 liter ongeveer koste dan ook maar R6. Dus dat kregen we op kosten van de Backpackers. Het leuke was ook nog is dat we bij het kampvuur zaten waar op 2 meter afstand een jonge zebra stond die was verstoten door de kudde en daarom de hele dag op de backpackers rondliep. dat was een heel mooi gezicht.
Volgende dag was het helaas slecht weer, regen, en hebben we dus eerst wat rustig aan gedaan. Daarna zijn we naar een Zulu-museum geweest daar hebben we een rondleiding gehad hoe het vroeger in de zulu gemeenschap ging en wat er allemaal in Zululand heeft afgespeeld. Dit was wel leuk, maar het weer was toch erg deprimerend voor iedereen. na het museum zijn we terug naar de backpackers gegaan en hadden we de Jacuzi maar met een flinke berg hout bestookt. Dit was natuurlijk weer heerlijk warm. Die middag hebben we gewoon lekker met z'n alle zitten relax'en.
Volgende morgen zijn we gaan surfen, altans dat probeerde we, wat is dat achterlijk moeilijk zeg. Dus toen hebben we maar lekker wat zitten prutsen met een bodyboard. Daar hadden natuurlijk superveel plezier mee! na van 9 tot 12 in de golven gestoeid te hebben zijn we naar de drakensberg gereden. we gingen naar Kestell.
Aangekomen in de backpackers van Kestell viel me mond open. Wat een saaie backpackers was dat. er was geen muziek, geen bar, helemaal niets. Alleen een paar backpackers die stil een boekje op de bank zaten te lezen. maar ja we kwamen d'r ook om te slapen!
's Ochtends gingen we op weg naar een mooie wandeling in het noorden van de dragensberg. de wandeling begond op 2540 meter en zou ons tot 3000 meter moeten brengen en zouden we daar de Tugela falls van boven kunnen zien. 850 meter watervall in 5 stappen, hoogste van Afrika. maar helaas zat het weer niet mee en zaten we op een gegeven moment in de mist, waardoor we genoodzaakt werden om terug te keren, naar de auto. Helemaal doorweekt terug naar Pretoria.
Omdat iedereen natuulijk terugkwam uit Durban stond de hele N3 vol en barste het van de file's. achter elkaar zag je sleepauto'tjes rijden met kapotte auto's gelukkig hebben we de onze helemaal heel gehouden. na een lange rit aangekomen had ik het helemaal gehad en ben ik snel in bed gedoken en was ik toe aan een heerlijke nachtrust. nu ben ik weer helemaal de oude en zit ik hier lekker mijn verhaaltje te tikken. Ik hou het hierbij en hoop jullie hiermee weer een beetje zoet te houden anders hoor ik het wel ;).. groetjes van uit het zuiden, Peter
Comments:
<< Home
nou dat vind ik nog is leuk! je bent de aller eerste die me bedank voor een verhaal. eindelijk is wat respect na al die moeite ;)
Hallo,
Wat jammer dat je niet naar Durban kon, dat was echt gaaf geweest.
Een vriend van ons woonde daar ook, en in de tijd dat wij in Afrika zaten woonde hij in Potch. Hij kon geen Zuid Afrikaans praten en werd volledig genegeerd door de Zuid Afrikanen in Potch.
Wel gaaf dat je zoveel kunt doen in zulke weekenden. Vorig jaar zaten wij ook in een backpackers hostel. Te braaien!!!!!
Bevalt t nog steeds? Geen heimwee naar ons?
Wat jammer dat je niet naar Durban kon, dat was echt gaaf geweest.
Een vriend van ons woonde daar ook, en in de tijd dat wij in Afrika zaten woonde hij in Potch. Hij kon geen Zuid Afrikaans praten en werd volledig genegeerd door de Zuid Afrikanen in Potch.
Wel gaaf dat je zoveel kunt doen in zulke weekenden. Vorig jaar zaten wij ook in een backpackers hostel. Te braaien!!!!!
Bevalt t nog steeds? Geen heimwee naar ons?
hoihoi,
nou ik vond het niet zo erg. al die steden vind ik niets, in de natuur en stand en zee (zoals we in Mtunzini zaten) vind ik veel relaxen. we zijn nog door Durban heen gereden, maar ook gauw weer d'r uit!!
ja volgens mij is Potch ook heel erg op hun afrikaanse taaltje enzo, vind ik eigenlijk helemaal niks.
Ja braaien hebben we ook nog gedaan. maar ja, wordt ondertussen alweer gewoon!
Doe de groetjes aan de kleine en tot laters..
nou ik vond het niet zo erg. al die steden vind ik niets, in de natuur en stand en zee (zoals we in Mtunzini zaten) vind ik veel relaxen. we zijn nog door Durban heen gereden, maar ook gauw weer d'r uit!!
ja volgens mij is Potch ook heel erg op hun afrikaanse taaltje enzo, vind ik eigenlijk helemaal niks.
Ja braaien hebben we ook nog gedaan. maar ja, wordt ondertussen alweer gewoon!
Doe de groetjes aan de kleine en tot laters..
wel weer bergen beklimmen als je veel te moe bent! maar goed dat het mistig was zodat je niet het hele end hoefde te lopen ;)
o je krijgt de groetjes van m'n moeder.
maar ik zal je binnenkort weer eens bellen om nog meer wilde verhalen te horen op kosten van m'n ouders! haha
gr sjoerd
o je krijgt de groetjes van m'n moeder.
maar ik zal je binnenkort weer eens bellen om nog meer wilde verhalen te horen op kosten van m'n ouders! haha
gr sjoerd
Ik dacht zo, misschien is dat wel een leuke kleine verrassing als peter weer terug in Nederland is.
Maar ja, die poging is bij deze dus om zeep geholpen;)
Een reactie posten
Maar ja, die poging is bij deze dus om zeep geholpen;)
<< Home
Peter in Zuid-Afrika


Weer Pretoria, Zuid-Afrika
Weer De Bilt, Nederland