Peter in Zuid-Afrika  

Hallo lieve lezers,

Het is alweer even geleden dat ik een verhaaltje heb getikt voor jullie, dit komt natuurlijk ook omdat ik niet veel nieuws meer had meegemaakt of ik het niet boeiend genoeg vond.
Zoals jullie vast wel weten was pap een tijdje terug in Zuid-Afrika aangekomen. Nadat paps een mooie reis met Zwo door Zuid-Afrika, Zimbabwe, Zambia, Tanzania en Malawi had gemaakt is hij weer terug gekomen naar Pretoria om de volgende reis met mij te maken.

Donderdag 25 mei was paps weer in Pretoria. Die donderdag en vrijdag heb ik gegeten met paps en de familie van Prins. Super gezellig en super lekker eten allemaal. Vrijdag avond bij het eten hadden paps en ik maar besloten dat St. Lucia een leuk idee was en dat we eerst daarheen zouden gaan en daarna maar verder keken wat we daarna gingen doen.

Zaterdag 27 mei begon onze reis dus. Pap had bij Prins thuis geslapen en zou om 8 uur bij mij thuis zijn met de Toyota Prado. Toen paps aankwam had ik nog niet gegeten maar hij wel. Dus had ik snel even wat ontbijt klaargemaakt terwijl paps is kon kijken in wat voor zooitje ik leefde ;).

De reis begon al goed toen we in wat suburbs van Johannesburg aankwamen en de snelweg overging in een gewone weg en we daarna de weg kwijt waren. Hier hadden we dus een klein beetje tijd verloren. Verder verliep de reis prima en kwamen we rond een uur of 5 in St. Lucia aan waar we terplekke naar accomodatie gingen zoeken. De laatste lodge die we zagen was het uiteindelijk geworden. Deze heet de Kingfisher Lodge, een prachtige plek en lekker rustig aan de rand van het bos. Een meter of 150 verderop was het water waar de nijlpaarden en krokodillen zwommen, fijn gevoel :)

De volgende ochtend zijn we vroeg opgegaan en naar het wildpark gegaan. Daar hebben we een prachtige bushwalk gedaan. We hebben onder andere nijlpaarden, corcodillen, zebra’s, blue wildebeest en een olifant gezien. Prachtig omdat allemaal in de natuur zo mee te maken. De wandeling was vrij lang, we hadden in totaal ongeveer 3,5 uur rondgelopen. We waren dus al redelijk uitgeput. Om 3 uur hadden we een boottocht geboekt. Deze tocht was op de St Lucia Estuary. Dit is de het einde van de rivier vanaf Lake St Lucia die in zee uitkomt. Het water hier is dus een mengelmoes van zout en zoet water, waar krokodillen en nijlpaarden dus geen last van hebben. We kregen een hoop leuke dingen te weten en we hebben zelfs nog de plek gezien waar we die ochtend met de bushwalk vanaf de oever de nijlpaarden hadden bekeken. Ook zijn de duinen in St Lucia bijna de grootste natuurlijke duinen van de wereld, de hoogste in St Lucia was 182 meter hoog. Grappig omdat te horen.

Maandag zijn we door het wildpark naar Cape Vidal gereden. Onderweg veel dieren gezien waaronder vooral veel kudu’s. Prachtig om deze enorme beesten te zien. Impala’s, rode duikers, bushboks en nog meer. Veel beesten. Aangekomen op Cape Vidal punt wouden we wat gaan eten, maar was er niet meer dan een kliene shop in plaats van een restaurant dat we daar hadden gehoopt te zien. Op onze weg terug naar de uitgang van het park hadden we het erover dat we graag een neushoorn wouden zien. Doordat we ons daarop blind staarden hebben we zelf enkele keren een kudu in de verte aangezien als een neushoorn. We moesten er elke keer weer hard om lachen als we erachter kwamen dat het dus geen neushoorn was.

Die middag zijn we doorgereden naar Sodwana Bay dit lag ongeveer 200 km van St Lucia af en het door alle 60 zone’s (ja die hebben ze hier ook) duurde dat toch wel even. Aangekomen iets na vijfen, was de receptie van de accomodaties al dicht. Gelukkig had de man van de port nog wat sleutels van huisjes. Dus hoeften we niet in een tent te slapen. Het huistje wat we kregen was super mooi, voor 5 personen bedoelt, lekker groot dus, veranda met uitzicht op zee en bos en een braaiplaats. Zeker de mooite waard om even te blijven dus. We gingen eten in het restaurant daar in het park waar we de enige gasten bleken te zijn. Omdat het er erg stil was vroeg ik of ze wat muziek op konden zetten, waarna ze met vreemde afrikaanse boerenworst muziek aan kwamen zetten. Dus ben ik een Cdtje van Lucky Dube gaan halen uit de auto en hadden ze die opgezet. Ze waren stom verbaast dat 2 gasten zoals ons muziek hadden van Lucky Dube. Maar zij vonden het super en wij ook dus een prachtige avond daar gehad.

Dinsdag waren we door het bos naar het stand gelopen, super mooi om van het bos ineens in de duinen uit te komen en dan de Indische oceaan voor je te zien. Na even rondgekeken te hebben op het stand kwamen we er al snel achter dat dit een paradijs was voor duiken en snorkelen. Omdat we nog niets geen duik ervaring hadden, zijn we een snorkel setje gaan huren en de zee in gegaan. Een onderwater wereld ging voor ons open. Prachtig om al die mooie gekleurde en grote en kleine vissen in het water te zien. Het waren er echt super veel. Op een gegeven moment zagen we een Aal van wel 1 tot 1.5 meter. Ik schrok me helamaal te blubbers toen ik dat beest op een meter of 2 van me zag zwemmen. Achteraf bleek het een vrij onschuldige aal te zijn en had ik dus niets hoeven vrezen.

Woensdag ochtend gingen we opweg naar Kosi bay dit licht nog een kilometer op 100 boven Sodwana bay ook aan de kust en een kilometer of 5 onder Mozambique. Je kan daar alleen met een 4x4 komen dus we dachten nu we er toch een hebben, waarom niet... het 4x4 spoor was erg mul zand met diepe groeven erin. Na een stukje rijden gingen er tientallen zandwegen alle kanten op en stonden er nergens bordjes meer. Een klein jongentje kwam naar onze auto rennen en zij dat hij ons de weg wel wou wijzen voor twee rand. Eerst lekker eigenwijs probeerde we zelf de weg nog te zoeken. Maar het jongentje bleef maar achter ons aanrennen en wij waren de weg ook echt kwijt. Dus toch maar het jongentje meegenomen. Aangekomen bij de poort van Kosi Bay campsites kregen we te horen dat er eingelijk niets te beleven viel in Kosi Bay behalve vissen. Een eigen boot had je daar eigenlijk ook voor nodig. Dus gingen we na wat lekker door het mulle zand gereden te hebben terug naar Zodwana Bay, waar we gelijk een snorkelset hadden gekocht en weer de zee ingedoken om de onderwater wereld nog maar eens te bekijken. ’s Avonds een heerlijke braai bij het huisje en besproken dat we maar naar Eshowe zouden gaan een dorpje in Zululand.

Die donderdag zijn we dus naar Eshowe gereden en hadden we een B&B geregeld daar. Onze eerste keus was een hotel, maar dat was helaas volgeboekt. Doordat we in het begin wel eerst langs waren geweest hadden we de baas van het hotel gesproken en hij had ons het een en ander van de omgeving verteld. We hebben die middag een wandelingetje naar een waterval gemaakt en ook een walk door een tropisch bos. Het bijzondere aan de wandeltocht in het bos was, dat er ook een toren was waar je in kon klimmen van ongeveer 22 meter hoog. En daardoor keek je over heel het bos heen en keek je tegen boomtoppen van ongeveer 25 tot 30 meter aan omdat de hellig ook nog is afliep, hadden we een prachtig uitzicht!. ’s Avonds hadden we gegeten in het hotel en hadden we met Gram, de eigenaar, een tocht voor de volgende dag afgespoken. Deze tocht zou beginnen om 9 uur en zouden we tot een uur of 2-3 met een Zulu door Zululand heen lopen.

Vrijdag ochtend stonden wij om half 9 al bij het hotel, omdat het allemaal wat sneller ging die ochtend dan we dachten. Omdat we zo vroeg waren zaggen we onze gids net vertrekken met iemand van Discovery Channel. De dame van de advanture toers zei dat we om 10 uur met hem mee konden. Daar hadden we dus geen zin in en na wat gezeur had de eigenaar een andere kerel weten te regelen. Deze man van 73 heet Walter. Het was een beetje een maffe vent maar dat maakte de toch wel leuk. We zijn met hem voor de heuvels van Zululand gelopen en hij had ons onder andere de kerk en de school laten zien. Ook hadden we bij hem gegeten. Na een lange ochtend wandelen hadden we onze spullen gepakt en gingen we alvast rijden richting Pretoria om te zien hoe ver we kwamen. In Piet Retief gestrand, een plaatsje ongeveer op de helf tussen Pretoria en Eshowe hadden we een heerlijke lodge gevonden.

Zaterdag ochtend zijn we toen lekker rustig aan naar Pretoria gereden. Daar hadden we de auto gewassen en nog wat dingen gereleld en daarna de auto naar Lutazi gebracht, de broer van Zwo, daar hebben we nog even wat koffie gedronken en thuis gekomen had paps al zijn koffers ingepakt, hebben we wat gegeten in Brooklyn en heb daarna paps naar het vliegveld gereden. Samen met Reinier een vriend van een huisgenoot hier, die toevallig hetzelfde vliegtuig had. We waren met een groep van 5 man op Johannesburg Int. En hebben daar nog even nagepraat over het reizen en heb daarna paps een goede reis gewenst.

Dat was eigenlijk mijn hele trip met paps. Ik hoop dat ik jullie op wat leuke ideeen breng ;)...

Groeten uit Pretoria, lekker wees...

oh ja. er zijn weer nieuwe foto's..

Afgelopen werkweek ben ik van woensdag t/m vrijdag naar een conferentie geweest. De IST-Africa conferentie. heel veel boeiende verhalen over e-learning, waar ik hier dus ook mee bezig ben en het leuke was natuurlijk ook dat er allemaal belangrijke mensen komen.
op woensdag bijvoorbeeld ben ik praatjes gehouden met o.a. Phil Mjwara, Director-General van het Miniserie van Wetenschap en Technologie van Zuid-Afrika. Mosibudi Mangena, Minister van Wetenschap en Technologie. Peter Zangl, Europese commisie. en nog veel meer.
Donderavond hadden we een gala diner. dit was in de cityhall Pretoria, uitgenodigd door de burgemeester himself uit Tswane City (Pretoria). Super mooi gebouw van binnen en een heel lekker diner. Ook waren er traditionele afrikaanse dansen te zien zoals de Tswane, Zulu en de Venda dans. heel erg leuk om al die dansen te zien. Vrijdag hadden we weer een aantal sessies om naar te luisteren en na die drie dagen luisteren was ik het ook wel helemaal zat!
's Avonds ging in op weg naar het International Airport Jo'burg, want ja.. paps was even naar Afrika gevlogen. Na even zoeken tussen de mensen belde paps me op en bleek hij al tussen de menigte te staan. De doane en koffers hadden hem dus niet lang opgehouden. om een uur of 10 's avonds reden we weg van het vliegveld richting Polokwane waar we naar Zwo's huis zouden gaan. om iets voor eenen kwamen we daaraan. waarna we snel lekker in bed zijn gedoken.
De volgende ochtend hebben we de familie Nevhutalu cadeau'tjes gegeven en haring uit holland. Iedereen zat aan de haring en de maismeelpap. heel grappig gezicht.
Om een uur van half een reden we richting Venda, waar Zwo in het huis van zij moeder bleef en paps en ik naar het Donald Fraser Hospital gingen. Leuk om weer het ziekenhuis te zien waar ik opgegroeid ben. Paps kwam nog wat oude bekende tegen en iedereen was erg verrast hem te zien! daarna zijn we nog naar ons oude huis gelopen de tuin was weinig van over en het zwembad iets verderop. was al helemaal niet meer te zien.
Toen we bij de uitgang kwamen mochten we er niet uit voordat we een foto van de bewaking hadden gemaakt, wat we nu daar gedaan hadden maakte ze niet meer zoveel uit, als je maar op de foto konden.
's Avonds hebben we bij Tsifiwa lekker gegeten en waren er allemaal mensen die paps hebben gekend in de periode dat hij in Venda werkte. het was een heel leuke avond veel verhalen van vroeger en ik heb ook genoten van het eten. na deze receptie zijn we vroeg naar bed gegaan en Zwo en paps gingen om 2 uur alweer op, om vroeg de grens over te gaan, zodat ze weinig tijd aan de Zimbabwiaanse grens zouden verliezen.
Om ongeveer 3 uur waren paps en Zwo bij de grens maar het duurde nog 4 uur voordat ze verder mochten in Zimbabwe...

het is weer tijd voor een nieuw verhaaltje denk ik...
afgelopen weekend was het paasweekend. Dit was een langer weekend dan normaal, dus een mooie gelegenheid op d'r weer is opuit te gaan. dus we waren het allemaal eens om naar Durban te gaan. Toen we wat backpackers gingen bellen bleek alles al vol te zitten en scheen het ook helemaal niet zo'n goed idee om rond de pasen naar Durban te gaan, omdat zo'n beetje alle afrikanen er dan ook heen gaan.

Maar ja, na even rondgebeld te hebben hadden we een backpackers gevonden 130 km ten noorden van Durban (dichter bij huis dus). De backpackers heet Nature's Way. na een lange rit van 620 km, daar aangekomen kwamen we er dus ook achter waarom het Nature's Way heet. het was midden in het zogehete Zululand, in Mtunzini. We werden hartelijk ontangen en kregen gelijk een hele rondleiding.

Daarna zijn we gauw naar het strand gegaan, omdat daar de andere groep al was, die iets eerder vertrokken was vanuit Pretoria. Eerst moesten we een stukje door het bos lopen, daarna de duinen, daarna wat waarschuwingen dat er geen haaiennetten hingen, en dan in een keer, heeee, het stand!! van een afstand kon je al zien dat de golven geen kattenpis waren. We hebben daar heerlijk een uurtje met de golven zitten stoeien en daarna zijn we terug gelopen naar de backpackers, omdat het alweer begon te schemeren.

De gasten van de backpackers gingen voor ons een heerlijke maaltijd van wildzwijn maken, die ze een paar dagen daarvoor hadden geschoten. Ondertussen konden we heerlijk in een Jacuzi zitten die door een houten vuurtje waar werd gehouden (uiteraard moesten we dat zelf doen) en het was heerlijk warm een normaal bad kon daar niet tegenop. Daar kwamen we gerimpeld uit. Gauw douchen en eten.

Het eten was goed heet! ze hadden er chillies in gedaan en dat is niet echt chill... Michel dacht dat hij het wel aan kon en deed 4 chillies van 1cm in zijn mond. Daar had hij grote spijt van achteraf en bleef maar een uur met zijn tong naar buiten rond lopen, zooo heet! wel lachu..
's Avonds bij het kampvuur hebben Hans en Ik ons gewaagd aan het Zulubier. dit is gemaakt van maismeel. een hele schaal voor 10 liter ongeveer koste dan ook maar R6. Dus dat kregen we op kosten van de Backpackers. Het leuke was ook nog is dat we bij het kampvuur zaten waar op 2 meter afstand een jonge zebra stond die was verstoten door de kudde en daarom de hele dag op de backpackers rondliep. dat was een heel mooi gezicht.

Volgende dag was het helaas slecht weer, regen, en hebben we dus eerst wat rustig aan gedaan. Daarna zijn we naar een Zulu-museum geweest daar hebben we een rondleiding gehad hoe het vroeger in de zulu gemeenschap ging en wat er allemaal in Zululand heeft afgespeeld. Dit was wel leuk, maar het weer was toch erg deprimerend voor iedereen. na het museum zijn we terug naar de backpackers gegaan en hadden we de Jacuzi maar met een flinke berg hout bestookt. Dit was natuurlijk weer heerlijk warm. Die middag hebben we gewoon lekker met z'n alle zitten relax'en.
Volgende morgen zijn we gaan surfen, altans dat probeerde we, wat is dat achterlijk moeilijk zeg. Dus toen hebben we maar lekker wat zitten prutsen met een bodyboard. Daar hadden natuurlijk superveel plezier mee! na van 9 tot 12 in de golven gestoeid te hebben zijn we naar de drakensberg gereden. we gingen naar Kestell.
Aangekomen in de backpackers van Kestell viel me mond open. Wat een saaie backpackers was dat. er was geen muziek, geen bar, helemaal niets. Alleen een paar backpackers die stil een boekje op de bank zaten te lezen. maar ja we kwamen d'r ook om te slapen!

's Ochtends gingen we op weg naar een mooie wandeling in het noorden van de dragensberg. de wandeling begond op 2540 meter en zou ons tot 3000 meter moeten brengen en zouden we daar de Tugela falls van boven kunnen zien. 850 meter watervall in 5 stappen, hoogste van Afrika. maar helaas zat het weer niet mee en zaten we op een gegeven moment in de mist, waardoor we genoodzaakt werden om terug te keren, naar de auto. Helemaal doorweekt terug naar Pretoria.

Omdat iedereen natuulijk terugkwam uit Durban stond de hele N3 vol en barste het van de file's. achter elkaar zag je sleepauto'tjes rijden met kapotte auto's gelukkig hebben we de onze helemaal heel gehouden. na een lange rit aangekomen had ik het helemaal gehad en ben ik snel in bed gedoken en was ik toe aan een heerlijke nachtrust. nu ben ik weer helemaal de oude en zit ik hier lekker mijn verhaaltje te tikken. Ik hou het hierbij en hoop jullie hiermee weer een beetje zoet te houden anders hoor ik het wel ;).. groetjes van uit het zuiden, Peter